Κυριακή Μπουρδάκου: Άνεργα τα … παιδιά του Πειραιά

Υποψήφια Δημοτική Σύμβουλο Πειραιά με τον συνδυασμό Πειραιάς Πόλη Πρότυπο του Νίκου Βλαχάκου

Η Κυριακή Μπουρδάκου  είναι Οικονομολόγος – Σύμβουλος Επιχειρήσεων

Η Κυριακή Μπουρδάκου είναι Οικονομολόγος και Σύμβουλος Επιχειρήσεων και στο παρακάτω άρθρο της θίγει το μείζον ζήτημα που απασχολεί τόσο τον Πειραιά όσο και ολόκληρη τη χώρα την τελευταία δεκαετία και δεν είναι άλλο από την ανεργία των νέων.

Διαβάστε το άρθρο της για την ανεργία στον Πειραία:

Άνεργα τα … παιδιά του Πειραιά

Η ανεργία στη χώρα μας είναι τα τελευταία χρόνια το μεγάλο αγκάθι της κοινωνίας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι νέοι, αφού 36,6% των νέων, ηλικίας έως 25 ετών βρίσκεται εκτός εργασιακού στίβου.

Στο τεράστιο αυτό οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα ο Πειραιάς όχι μόνο δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά εμφανίζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην επικράτεια, ξεπερνώντας το 40%.

Όπου φύγει…φύγει

Οι νέοι Πειραιώτες εγκαταλείπουν την πόλη τους σε αναζήτηση εργασίας και επαγγελματικής αποκατάστασης. Αυτή είναι μια απογοητευτική διαπίστωση των τελευταίων ετών.

Η μεγάλη ανεργία των νέων του Πειραιά αποτέλεσε αντικείμενο πλειοδοσίας υποσχέσεων και από την σημερινή δημοτική αρχή που έκανε λόγο (στα προεκλογικά φυλλάδια και μόνο) για δημιουργία 33.000 θέσεων εργασίας.

Τώρα μας ζητούν πίστωση χρόνου και ανανέωση θητείας για να ολοκληρωθούν (μάλλον για να ξεκινήσουν, συμπληρώνουμε) όσα αποτελούσαν δεσμεύσεις πριν από πέντε χρόνια.

Με τη λογική αυτή μάλλον σε διαφορετικό κοινό νέων θα απευθύνονται, αφού οι εικοσιπεντάρηδες του 2014 σήμερα είναι τριαντάρηδες που παλεύουν αβοήθητοι για την αυτονόητη αξιοπρέπεια, συμβολή και συμμετοχή στην κοινωνία και την εργασία. Ίσως εκτός πόλης, αν όχι εκτός χώρας.

Όμως, όσο αφήνεις τους νέους να δραπετεύουν ή να εγκαταλείπουν τον τόπο τους, επενδύεις σε γερασμένες πόλεις. Σε τόπους αδράνειας δηλαδή και οπισθοδρόμησης.

Μπορεί ο Πειραιάς να κρατήσει τα παιδιά του;

Τι γίνεται όμως με την πόλη μας; Και με τα παιδιά της που διψούν για δημιουργία και δράση;

Αντί να παρατηρούμε παθητικά την περιθωριοποίηση αλλά και την αιμορραγία της πόλης σε ανθρώπινο δυναμικό, στο πιο ελπιδοφόρο μάλιστα κομμάτι της– τους νέους -, οφείλουμε να προτείνουμε λύσεις που θα δώσουν ανάσα και κίνητρο.

Υπάρχουν ακίνητα στην ιδιοκτησία του Δήμου Πειραιά που παραμένουν αναξιοποίητα, προκαλώντας μόνο οικονομική επιβάρυνση στο ταμείο του Δήμου. Αυτά μπορούν να παραχωρηθούν για τη στέγαση νεοφυών επιχειρήσεων (startups), σε διάφορους παραγωγικούς κλάδους όπως ο τουρισμός, οι νέες τεχνολογίες, κ.α. ίσως για ένα συγκεκριμένο διάστημα και μέχρι να ολοκληρωθεί η είσοδός τους και τα πρώτα δείγματα αποδοτικότητας και σταθεροποίησής τους στην αγορά.

Με τον ίδιο τρόπο, μπορεί να προβλεφθεί η απαλλαγή αυτών των επιχειρήσεων από την καταβολή δημοτικών τελών, για την ίδια χρονική περίοδο.

Έτσι, οι νέοι Πειραιώτες επιστήμονες που αποφοιτούν από το Πανεπιστήμιο Πειραιά ή από άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα αποκτούσαν σοβαρό κίνητρο να δραστηριοποιηθούν στην πόλη τους, δίνοντας έμφαση στην καινοτομία και δημιουργώντας τη δική τους επιχείρηση.

Επιπλέον, ο Δήμος θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα νέο θεσμό συμβουλευτικής υποστήριξης, για την αναζήτηση επενδύσεων και την κατάστρωση επιχειρηματικών πλάνων, ο οποίος θα βοηθούσε τους νέους να κατανοήσουν τους κανόνες και τις πρακτικές του επιχειρείν, κυρίως κατά την έναρξη της δραστηριότητάς τους και μέχρι την καθιέρωση στην αγορά. Το κρισιμότερο χρονικό σημείο για την κερδοφορία μιας επιχείρησης είναι το ξεκίνημα. Τα παραδείγματα από Ευρώπη και Αμερική έχουν πολλά να μας διδάξουν για το πώς δημιουργικοί νέοι άνθρωποι κατάφεραν χωρίς χρήματα αλλά με μια ξεχωριστή ιδέα να γίνουν υποδειγματικοί και επιτυχημένοι επιχειρηματίες.

Υπάρχει τρόπος να δοθούν κίνητρα;

Ο Πειραιάς μπορεί και οφείλει να είναι Πόλη Πρότυπο και για τη νεοφυή επιχειρηματικότητα.

Με διεκδίκηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Με προσανατολισμό στον τουρισμό, στον πολιτισμό, στην καινοτομία, στην πληροφορική, στην υγεία, στην ενέργεια.

Με την παραχώρηση των άδειων κτιρίων του Δήμου σε νέους επιχειρηματίες.

Ο Πειραιάς αν ζητά από τους νέους να μείνουν στην πόλη τους, πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να τους κρατήσει. Ότι τους χρειάζεται για να γίνει ξανά παραγωγικός, φιλικός και τόπος δημιουργίας και όχι μιζέριας. Ένα κέντρο πολιτισμού, επιστήμης και δημιουργίας. Μία πόλη πρότυπο.

Μπουρδάκου Κυριακή
Οικονομολόγος EHESS – PARIS X NANTERRE