Δημοτικό Θέατρο Πειραιά: Ή πένθος για Μίκη ή «κουκλοθέατρο» με Αμάλ – Και τα 2 δε γίνονται !


Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες το θέατρο του παραλόγου με την «περιφορά» μιας κούκλας σε πόλεις της Ελλάδας, σε καταστάσεις απόλυτου συγχρωτισμού, αλλά κανείς δε φαίνεται να συγκινείται.

Την ίδια ώρα που κλείνουμε σχεδόν 2 χρόνια με περιοριστικά μέτρα λόγω πανδημίας για το σύνολο του πληθυσμού της χώρας και ενώ έχουν απαγορευτεί λιτανείες στις εκκλησίες, πανηγύρια και λοιπές μαζικές κοινωνικές εκδηλώσεις, θεωρείται λογικό να περιφέρεται μια γιγαντιαία κούκλα και αυτό να αποτελεί κεντρικό θέμα στα ΜΜΕ, χωρίς βέβαια να θίγεται στο παραμικρό το ζήτημα της δημόσιας υγείας.

Το αποκορύφωμα είναι ότι ενώ ο Πρωθυπουργός κήρυξε τη χώρα σε 3ήμερο εθνικό πένθος για το θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη, η γιγαντιαία κούκλα συνεχίζει κανονικά την πανηγυρική περιοδεία της.

Μάλιστα μαθαίνουμε ότι έρχεται και στον Πειραιά, προκειμένου να κλείσει το ταξίδι της στην Ελλάδα, με τελευταία στάση το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά!

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά που από χθες τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη – με μια εξαιρετική πρωτοβουλία της Δημοτικής Αρχής – προβάλλοντας τη μορφή του στην πρόσοψη του ιστορικού μνημείου της πόλης.

Αλήθεια, θα μας πει κάποιος πώς θα συνυπάρξει η μορφή του Μίκη με την παρουσία μιας άψυχης κούκλας που «και καλά» περιοδεύει στέλνοντας κοινωνικό μήνυμα;

Πρόκειται για καραγκιοζιλίκια!

Όταν λέμε πένθος εννοούμε πένθος.

ΥΓ: Οι πόλεμοι και η μετανάστευση δε σταματούν με κούκλες…