Επιμέλεια συνέντευξης Δήμητρα Τσιαούση
Το opbo studio είναι ένας νέος ανεξάρτητος χώρος σύγχρονης τέχνης στον Πειραιά, με επίκεντρο τη σύγχρονη τέχνη και την κινούμενη εικόνα. Λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος, καθώς και ως πλαίσιο φιλοξενίας, ανάπτυξης και παραγωγής νέων δημιουργικών έργων. Ο ιδρυτής του χώρου Αλέξανδρος Τηλιόπουλος μιλά στο Piraeus Press για το νέο εγχείρημα, την σφραγίδα του στο παρόν του πολιτισμού
Ένα νέο κύτταρο πολιτισμού στην Πειραιά μας… Πώς οραματίζεστε το παρόν και το μέλλον του opbo studio;
Οραματίζομαι το opbo studio ως μια ανεξάρτητη στέγη πολιτισμού στον Πειραιά, ανοιχτή σε νέους και αναγνωρισμένους καλλιτέχνες, με έμφαση σε έργα που καινοτομούν ή παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Θέλουμε κάθε δράση να έχει ουσία - όχι απλώς να καλύπτει έναν προγραμματισμό, αλλά να προκύπτει από πραγματική ανάγκη έκφρασης.
Η έλλειψη πόρων, παρότι αντικειμενικά αποτελεί πρόκληση, έχει λειτουργήσει και ως ένα πολύτιμο φίλτρο. Μας έχει μάθει να επιλέγουμε με μεγαλύτερη προσοχή το πότε και το τι αξίζει να παρουσιαστεί όχι για να “γεμίσει” ένας ετήσιος προγραμματισμός, αλλά γιατί υπάρχει ουσιαστικός λόγος να συμβεί.
Αυτή η στάση είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας.
Η ευελιξία του χώρου μάς επιτρέπει να τον αξιοποιούμε και εμπορικά, ώστε να μπορούμε να στηρίζουμε νέα καλλιτεχνικά εγχειρήματα, παραμένοντας αυτοχρηματοδοτούμενοι. Οι συνεργασίες μας με φορείς και δημιουργούς μάς δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε.
Ποια είναι τα σχέδια σας για το προσεχές διάστημα;
Για το παρόν έτος ετοιμάζουμαι με επιμελητες από το εξωτερικό εκθέσεις κυρίως με βάση στην κινούμενη εικόνα. Επίσης συμμετέχουμε σε ένα νέο έργο που θα παρουσιαστεί σε παράλληλο πρόγραμμα της Biennale Βενετίας. Στόχος είναι να μπορούμε να στηρίζουμε με όποια δυνατότητα και μέσα έχουμε έργα καλλιτεχνών και να νιώθουν ασφαλείς και πιστοί στο έργο τους.
Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε στη μεταμόρφωση ενός βιομηχανικού ή εμπορικού χώρου σε ένα λειτουργικό studio;
Όταν μπήκα για πρώτη φορά στον χώρο αντίκρισα μια ψηλοτάβανη βρώμικη παρατημένη αποθήκη. Το ύψος, ο προαύλιος χώρος που μου θύμιζε προάστιο εξωτερικού, το φυσικό φως που έμπαινε από τις αντανακλάσεις τον κτιρίων
αλλά και η πρόσβαση στο λιμάνι και τα καράβια με έκανε να αισθανθώ ελευθερία και πως θα μπορούσα να δημιουργήσω κάτι. Η μεγαλύτερη δυσκολία όμως ήταν να κάνω τους ανθρώπους της περιοχης να νιώθουν οικειότητα με
αυτό το νέο εγχειρημα οι οποίοι δεν συνηθίζουν να διαταράσσεται η καθημερινότητα τους καθώς πρόκειται για μια απόλυτα corporate περιοχη λόγω των ναυτιλιακών εταιρειών.
Πώς προέκυψε το όνομα του χώρου;
Το όνομα του χώρου προέκυψε από την εταιρεία παραγωγή μου κινηματογραφικών ταινιών την Open Borders Productions. Εξού και το (op)en (bo)rders. Όπως είθισται να λέω αυτές οι δύο εταιρείες είναι σαν αδερφάκια. Η μία εμπνέεται από την άλλη αλλά είναι ανεξάρτητες ως προς την κατεύθυνση τους. Αυτό μου δίνει και τη δυνατότητα να συνδιαλέγομαι με διαφόρων ειδών καλλιτέχνες πράγμα που βρίσκω συναρπαστικό.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ.
