Μια ενδιαφέρουσα παράσταση παρουσιάζεται στο θέατρο ΙΣΟΝ και αναδεικνύει το θέμα της αναπηρίας από την πλευρά του φροντιστή. Ο Παναγιώτης Καστρίτσης παίζει και σκηνοθετεί στην παράσταση ΤΕΡΜΙΤΕΣ που βάζει σε πρώτο πλάνο στα τρίτα πρόσωπα που στέκονται δίπλα στα άτομα με αναπηρία.
Μια παράσταση που προσεγγίζει το θέμα της αναπηρίας από την ματιά του τρίτου-φροντιστή. Πώς γεννήθηκε η ιδέα στο νου σας;
Η ιδέα γεννήθηκε στο Σχολείο Παιχνιδιού, μέσα από τη δουλειά που έκανα για χρόνια με τη Βάλια Καλογρίδη, που τρέχει όλο το κομμάτι της αναπηρίας και της συμπερίληψης του εργαστηρίου. Σε ένα μάθημα της, είχαμε κάνει έναν αυτοσχεδιασμό με ένα άλλο άτομο της ομάδας και κάπως έτσι πιστεύω ξεκίνησε το ταξίδι για το έργο. Μετά από λίγο καιρό έπιασα τη Δανάη Ντέμου, που ήμασταν μαζί στη δραματική, και της πρότεινα να γράψουμε μαζί ένα θεατρικό που δουλεύοντας το τον πρώτο καιρό, όπως καθόμασταν και συζητούσαμε για ένα από τα πρόσωπα του έργου μου πρότεινε να το ονομάσουμε Τερμίτες.
Θεωρείτε ότι οι γυναίκες αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης σε περιπτώσεις φροντίδας οικείων προσώπων; Γιατί συμβαίνει;
Στη χώρα μας για πάρα πολλά χρόνια, με κάποιες εξαιρέσεις τα τελευταία από αυτά, οι γυναίκες είναι αυτές που φροντίζουν οποιοδήποτε άλλο μέλος της οικογένειας το έχει ανάγκη. Μπορεί να είναι η μητέρα, η κόρη, η θεία ή η αδερφή όπως στην περίπτωση της παράστασης μας, αλλά σπάνια θα είναι ένας άντρας της οικογένειας. Κατά τη γνώμη μου ένα συντηρητικό πλαίσιο που δημιουργήθηκε από τις προηγούμενες γενιές, στις οποίες η γυναίκα "όφειλε" να μένει στο σπίτι και να τρέχει το νοικοκυριό, την όριζε αυτομάτως και φροντίστρια των υπόλοιπων. Ξαναλέω υπάρχουν εξαιρέσεις στην Ελλάδα του σήμερα αλλά εξακολουθεί να είναι ένα έντονο φαινόμενο.
Η κοινωνία δείχνει έτοιμη να πάρει γενναίες αποφάσεις για την υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία; Που οφείλεται αυτή η αδράνεια;
Ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας έχει χτίσει ένα ιατρικό μοντέλο για την αναπηρία που πιστεύει πως χρειάζεται γιατρειά. Όσο οι μη ανάπηροι δεν αποδεχόμαστε ότι εμείς μπαίνουμε εμπόδιο στην κοινότητα των αναπήρων, όταν αρνούμαστε να φροντίζουμε για τη δημιουργία χώρων με πλήρη προσβασιμότητα και σεβασμό, τότε δεν πιστεύω πως θα είναι και ποτέ έτοιμη η κοινωνία. Είναι θέμα παιδείας, από εκεί ξεκινάνε τα περισσότερα αν όχι όλα. Στο δικό μου σχολείο δεν μας μιλούσαν για την αναπηρία, από τη γενιά που τώρα κάθεται στα θρανία πιστεύω υπάρχει ελπίδα και σε αυτό παίζουν σημαντικό ρόλο οι άνθρωποι που κάθονται στις έδρες της ίδιας τάξης.
Μέσα από την παράσταση αναδεικνύονται τα κοινωνικά στερεότυπα της ελληνικής κοινωνίας;
Από την πρώτη κιόλας πράξη προσπαθήσαμε με τη Δανάη να φωτίσουμε όσο πιο καθαρά γίνεται τα καθημερινά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι δύο ήρωες, ο αδερφός δηλαδή που είναι εγκεφαλικά παράλυτος και η αδερφή του που τον φροντίζει. Μέσα από το τρίτο πρόσωπο που έργου, που είναι ένας απολυμαντής ο οποίος τους επισκέπτεται, βλέπουμε τα κοινωνικά στερεότυπα της ελληνικής κοινωνίας. Μέσα σε περίπου μια ώρα η παράσταση δείχνει ένα κομμάτι από τη ζωή δύο ανθρώπων που παλεύουν για μια ζωή με περισσότερο γέλιο.
Πιστεύετε ότι οι «Τερμίτες» είναι μια παράσταση για την αναπηρία ή για την ελευθερία και τα όρια της αγάπης;
Οι τερμίτες είναι μια παράσταση για τις γυναίκες της χώρα μας, που μάχονται καθημερινά σε νοσοκομεία, σπίτια, σχολεία και όπου αλλού μπορεί να φανταστεί ο καθένας μας. Μάχονται απέναντι σε ένα σύστημα που καθημερινά προσπαθεί να τις εξαντλήσει αλλά εκείνες συνεχίζουν να δίνουν τον προσωπικό τους αγώνα χωρίς να αφήνουν στιγμή το χέρι των ανθρώπων που φροντίζουν. Τώρα για ό,τι έχει να κάνει με την αναπηρία, την ελευθερία και την αγάπη, είναι πράγματα τα όποια τα αφήνω για το κοινό που θα τη δει,
Με τι άλλο ασχολείσθε θεατρικά;
Περίπου ένα χρόνο τώρα, εγώ και η φίλη μου η Μαρία Καραλή παίρνουμε συνεντεύξεις από ανθρώπους που θέλουν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους από τη στρατιωτική τους θητεία. Είναι μια δουλειά που λέγεται "Για την πατρίδα" και θέλουμε μέσα από τα ντοκουμέντα να δημιουργήσουμε μια παράσταση.
Επίσης κάνω κάποια εργαστήρια στην Καλλιθέα στο Σχολείο Παιχνιδιού, που ανέφερα και προηγουμένως, δίπλα σε ανθρώπους που εκτιμώ πολύ και μου έχουν μάθει πολλά για το θεατρικό παιχνίδι.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ.
