Είδαμε τον Ίωνα στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου





Συντακτική ομάδα Pireus Press

Ο «Ίων» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, ήταν μια παράσταση ζωντανή, άμεση και ιδιαίτερα προσιτή στο κοινό. Ο Μοσχόπουλος , σε συνεργασία με την ομάδα ΘΟΚ κατάφερε να παρουσιάσει το αρχαίο κείμενο με έναν σύγχρονο και καθαρό τρόπο, χωρίς να χάνει τη δύναμη και τις βαθύτερες αποχρώσεις του ευριπίδειου έργου.

Οι πρωταγωνιστές στάθηκαν εξαιρετικά στους ρόλους τους, με δυνατές και ισορροπημένες ερμηνείες, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση άφησε ο Χορός, που είχε ουσιαστική παρουσία και συνέβαλε καθοριστικά στον ρυθμό και την ενέργεια της παράστασης. Πολύ καλή ήταν και η μουσική της Nama Dama, που έδεσε όμορφα με τις ερμηνείες και την κίνηση.

Ένα από τα στοιχεία που ξεχώρισαν ήταν ο τρόπος με τον οποίο αποδόθηκαν οι διάλογοι. Η τεχνική του Θωμά Μοσχόπουλου ιδιαίτερα αισθητή στο να ακροβατεί και να ισορροπούσε ανάμεσα στο δραματικό και το κωμικό. Παρότι το έργο αγγίζει σοβαρά και διαχρονικά ζητήματα, υπήρχαν αρκετές στιγμές όπου ο λόγος, ο ρυθμός και οι αντιδράσεις των ηθοποιών δημιουργούσαν αυθόρμητο γέλιο στο κοινό. Το χιούμορ αυτό δεν έμοιαζε ξένο προς την παράσταση. Αντίθετα, της έδινε ανάσες και μια αμεσότητα που έφερνε το αρχαίο κείμενο πιο κοντά στον σημερινό θεατή.

Η παράσταση παρουσιάζεται με μια πολύ ενδιαφέρουσα σκηνοθετική ματιά. Η εικόνα, η μουσική, η κίνηση και οι ερμηνείες λειτουργούσαν μαζί και δημιουργούσαν ένα ενιαίο αποτέλεσμα με ιδιαίτερη θεατρική δύναμη. Ιδιαίτερα δυνατή ήταν η Κρέουσα της Στέλλας Φυρογένη, ενώ συνολικά οι ηθοποιοί υπηρέτησαν με συνέπεια τη διαφορετική ισορροπία ανάμεσα στο δράμα και την κωμωδία.

Φεύγοντας από την Επίδαυρο, αυτό που μένει στον θεατή ήταν η αίσθηση μιας πραγματικά ολοκληρωμένης δουλειάς. Ο «Ίων» ήταν μια παράσταση που δεν μπορεί παρά να σε κερδίσει, γιατί κατάφερε να κάνει ένα αρχαίο έργο να μοιάζει ζωντανό και σημερινό, χωρίς να προσπαθεί να εντυπωσιάσει με υπερβολές. Ήταν μια πολύ όμορφη και ουσιαστική θεατρική εμπειρία. Και όλα αυτά μέσα στον μοναδικό χώρο της Επιδαύρου, που αναπόφευκτα προσθέτει τη δική του ξεχωριστή διάσταση στην εμπειρία.