Η φοιτήτρια με τους γονείς της στο κέντρο της Πάτρας: Η ανάρτηση που συγκίνησε


Μια συγκινητική ανάρτηση πραγματοποίησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο γνωστός Πατρινός παιδίατρος Αντώνης Δαρζέντας

Μια συγκινητική ανάρτηση πραγματοποίησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο γνωστός Πατρινός παιδίατρος Αντώνης Δαρζέντας, στην οποία περιγράφει μια σκηνή που έζησε σε δρόμο της Πάτρας, με μια νέα φοιτήτρια η οποία είχε μόλις έρθει στην Πάτρα για να εγκατασταθεί, μαζί με τους γονείς της.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

Εχθές το απόγευμα είχαμε κατέβει στο κέντρο της Πάτρας για δουλειές.
Ξαφνικά μια πολύ ευγενική κοπέλα γύρω στα 18 μας ρώτησε με πολλή διακριτικότητα και ταυτόχρονα συστολή αν υπήρχε εκεί κοντά κάποιο σουβλατζιδικο να φάει με τους γονείς της.
Οι γονείς της πίσω της ήταν σχετικά φτωχικά ντυμένοι μάλιστα του πατέρα της του έλειπαν και αρκετά δόντια. Είχαν θα έλεγα την κλασσική εικόνα του απλού αγρότη ή κτηνοτρόφου από ορεινό χωριό με λίγες παραστάσεις και ακόμα πιο λίγες ευκαιρίες.
Ήταν μια εικόνα αλήθεια που βλέπεις όλο και πιο σπάνια. Συχνή πριν 30 χρόνια αλλά πολύ σπανιότερη σήμερα.
Και αντίθετα με την απλή και φοβική σχεδόν στάση των γονιών το νεαρό κορίτσι έλαμπε. Από χαρά και αυτοπεποίθηση.
Δίνουμε οδηγίες στο κορίτσι και της λέμε.
“Φοιτήτρια ε;. Σε έφεραν οι γονείς σου να ξεκινήσεις στο Πανεπιστήμιο;”
Τότε αυτή έλαμψε ακόμα πιο πολύ και απάντησε “Ναι Ναι. Φοιτήτρια”
-“Α μπράβο. Συγχαρητήρια” απαντήσαμε.
Και για πρώτη φορά έλαμψαν και πίσω οι γονείς της. Άφησαν ένα πλατύ χαμόγελο και με μια μικρή σχεδόν υπόκλιση είπαν κι αυτοί
” Ναι. Ναι. Φοιτήτρια. Ευχαριστούμε πολύ ”
Και αλήθεια έλαμψε μαζί τους όλος ο δρόμος.
Θέλω να πω λοιπόν στους πολιτικούς που μας κυβερνούν και που στέλνουν τα παιδιά τους στα κολέγια, στα Χάρβαρντ και στα Γέιλ και Μπράβο τους, ότι τα δημόσια Πανεπιστήμια είναι κυρίως για αυτόν τον κόσμο.
Έχουν υποχρέωση να τα κρατήσουν ανοιχτά, καθαρά και αποτελεσματικά γιατί είναι τα μοναδικά οχήματα γι αυτούς τους απλούς αλλά περήφανους ανθρώπους να δουν το κορίτσι τους να έχει μια καλύτερη ζωή.
Και κάθε φορά που μπαίνουν σε πανεπιστήμιο και είναι κλειστό ή γεμάτο κουρελόπανα έπρεπε να έχουν μπροστά τους αυτόν τον φτωχό μεροκαματιάρη που έλαμψε με το πιο όμορφο χαμόγελο του κόσμου κι ας του έλειπαν τα μισά δόντια και να του πουν συγγνώμη.
Συγγνώμη που σε απογοητευσαμε.
Και να προσπαθήσουν να ψελλίσουν μια δικαιολογία κοιτώντας τον στα μάτια γιατί έχουν αφήσει το Πανεπιστήμιο της κόρης του έρμαιο της διάλυσης.
Αν βρουν μία εκτός από το ότι δεν είναι το παιδί τους εκεί μέσα.