Συνέντευξη με τον ηθοποιό Γιώργο Ανδρουτσόπουλο με αφορμή την παράσταση “Η Βροχή Μέσα της”



Επιμέλεια συνέντευξης: Τσιαούση Δήμητρα

“Η Βροχή Μέσα της” είναι το ψυχολογικό έργο με νουάρ στοιχεία του Γιάννη Παπάζογλου σε σκηνοθεσία Θωμά Μαυρογόνατου στην σκηνή του Τεχνοχώρου Εργοτάξιον. Με αφορμή αυτό το ατμοσφαιρικό ανέβασμα, συναντήσαμε τον ταλαντούχο ηθοποιό Γιώργο Ανδρουτσόπουλο. Σε μια εξομολογητική συζήτηση στο PIRAEUS PRESS, ο ηθοποιός  ξεδιπλώνει τον μυστηριώδη ρόλο του «Ανδρέα» και μας μιλά για το πώς η εσωτερική «βροχή» μπορεί τελικά να ξεπλύνει τις πληγές του παρελθόντος.

Ο ήρωάς σας συστήνεται ως υποψήφιος ενοικιαστής, αλλά η παρουσία του μοιάζει να ανοίγει την πόρτα σε έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα και η φαντασίωση συγχέονται. Ποιος είναι τελικά αυτός ο άνδρας και τι αναζητά μέσα σε αυτό το διαμέρισμα;

Είτε κυριολεκτικά είτε φαινομενικά ο άντρας αυτός είναι ένας υποψήφιος ενοικιαστής της ζωής της Θάλειας. Θέλει μέσα από αυτή τη συνθήκη, πρώτον να υπάρξει ο ίδιος και δεύτερον να συνυπάρξει μαζί της. Η δύναμη που τον ωθεί σε αυτό είναι ο έρωτας και όχι μόνο βέβαια. Είναι και η ανάγκη επικοινωνίας, η ανάγκη να κατευνάσει τις ενοχές του και να ξανασυνδεθει με τον κόσμο και τη ζωή.

Ο ήρωάς σας είναι αιθουσάρχης ενός παλιού κινηματογράφου, ενός χώρου που συμβολίζει έναν πολιτισμό εγκαταλειμμένο και απαξιωμένο. Πόσο καθορίζει αυτή η ιδιότητά του τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον κόσμο και καταφεύγει στη φαντασία;

Ο Ανδρέας είναι ένα πρόσωπο που συμβολίζει μια ολόκληρη εποχή που χάνεται, παρακμάζει και λησμονείται. Προσπαθεί σχεδόν Δονκιχωτικα να γαντζωθει από την ζωή που αλλάζει ραγδαία. Το παλιό σινεμά χάνεται και εκφυλίζεται. Όλα γύρω του γίνονται business. Κοινωνικές δομές που συνθλίβονται. Η ενσυναίσθηση και η αλληλεγγύη για τον αδύναμο, τον ξένο,τον μετανάστη δίνουν την θέση τους σε έναν καινούριο κόσμο. Η έκβαση της μοίρας και των δύο είναι προβλέψιμη. Το κοινό καλείται να γίνει μάρτυρας αυτής της μοίρας.

Στο έργο, οι ήρωες μοιάζουν να αναζητούν καταφύγιο σε παιχνίδια ρόλων, καθώς η πραγματικότητα γίνεται όλο και πιο ασφυκτική. Πότε ένας άνθρωπος επιλέγει να ζήσει μέσα στην ψευδαίσθηση και πότε αυτή γίνεται ο μόνος τρόπος να αντέξει την αλήθεια;

Όταν δεν μπορεί να βγει στο φως, όταν όλο αυτό που ζει τον υπερβαίνει, έχει δυο επιλογές. Ή την αποχώρηση και την παραίτηση, ή το βύθισμα σε μια καινούργια πραγματικότητα υφασμενη μέσα στις δαιδαλώδεις στοές του μυαλού του. Σε τελική ανάλυση κι αυτή η τελευταία εκδοχή, απ' όποια πλευρά κι αν την δεις, είναι θάνατος.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ.