Επιμέλεια συνέντευξης Συντακτική ομάδα
Η πρωτοβουλία του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού για την παιδική χορωδία του Ιδρύματος είναι γεγονός! Παιδιά και νέοι που αγαπούν την μουσική μπορούν να συμμετέχουν στην δράση αυτή. Συνομιλήσαμε με την υπεύθυνη του προγράμματος Ματθαία Σπιταδάκη που είναι μουσικοπαιδαγωγός, τραγουδίστρια και μαέστρος χορωδιών με ευρεία καλλιτεχνική και παιδαγωγική δράση, με σκοπό να αντλήσουμε περισσότερες λεπτομέρειες για την αξιέπαινη χορωδία.
Τι σας ενέπνευσε να δημιουργήσετε αυτό το νέο τμήμα χορωδίας στον «Ελληνικό Κόσμο»;
Η ιδέα γεννήθηκε από εκείνη τη μικρή… μουσική φαγούρα που νιώθεις, όταν βλέπεις ότι λείπει κάτι παρόμοιο από έναν όμορφο, καταξιωμένο, καλλιτεχνικό και πνευματικό χώρο. Στον «Ελληνικό Κόσμο» είδα ανθρώπους που διψούν για δημιουργία, έκφραση, τέχνη και μέχρι τώρα είναι ένας χώρος που υπηρετεί σταθερά τις τέχνες, ενισχύει τη δημιουργικότητα και χαρίζει στην χώρα μας αξέχαστες παραστάσεις, εκθέσεις, αισθητικές εμπειρίες. Ο «Ελληνικός Κόσμος» ψυχαγωγεί «ποιοτικά» και «πλούσια». Έτσι είπαμε Γιατί να μην φτιάξουμε μια παιδική χορωδία; Μία χορωδία που να είναι και χώρος έκφρασης, για παιδιά που έχουν τόσο ανάγκη να εκφραστούν και να περνούν χρόνο με κάτι που τους αρέσει. Φυσικά, μια χορωδία χρειάζεται συνοδεία πιάνου και γι’ αυτό μαζί μας είναι η Φωτεινή Τσακνάκη, εξαιρετική πιανίστα, παιδαγωγός και με πολυετή εμπειρία στη συνοδεία και στο performance.
Πώς βοηθά η ομαδικότητα στο τραγούδι στην αυτοπεποίθηση και την ψυχική ευεξία;
Όποιος έχει τραγουδήσει έστω και μία φορά μέσα σε ομάδα ξέρει: η ενέργεια αλλάζει τα πάντα. Στη χορωδία αισθάνεσαι πως δεν έχεις να «αποδείξεις», αλλά έχεις απλώς να αφεθείς. Όταν αναπνέουμε μαζί, τραγουδάμε μαζί και γελάμε μαζί, κάτι μέσα μας ξεμπλοκάρει. Η αυτοπεποίθηση ανεβαίνει, το άγχος πέφτει… και κάπως έτσι φεύγεις κάθε φορά λίγο πιο ανάλαφρος απ’ όσο μπήκες και χαρούμενος.
Ως μαέστρος και μουσικοπαιδαγωγός, ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση και ποια η μεγαλύτερη χαρά;
Η πρόκληση; Επειδή πέρα από δασκάλα, δουλεύω επαγγελματικά ως τραγουδίστρια, με ζορίζει αρκετά η φωνητική και σωματική κόπωση, καθώς το να δουλεύεις με παιδιά απαιτεί ενέργεια και ειδικά, όταν χρησιμοποιείς τη φωνή σου ασταμάτητα και για ομιλία και για τραγούδι. Άρα, η πρόκληση θα έλεγα είναι η ισορροπία. Η χαρά; Όταν βλέπω παιδιά που στην αρχή ήταν διστακτικά να ανοίγονται, να βρίσκουν τον ήχο τους και στο τέλος να λάμπουν. Δεν υπάρχει τίποτα πιο μαγικό από το να βλέπεις ένα παιδί γεμάτο συστολή, ξαφνικά να αφήνεται, να τραγουδά, να αποκτά αυτοπεποίθηση και θάρρος ή αντίστοιχα παιδιά με θάρρος, να αποκτούν ζήλο, να γίνονται καλοί ακροατές και να συνεργάζεσαι με «ενήλικο» επαγγελματισμό.
Πώς χτίζετε ένα περιβάλλον όπου όλοι, ανεξαρτήτως εμπειρίας, νιώθουν ότι η φωνή τους έχει χώρο;
Πολύ απλά, ξεκινάμε όλοι από το ίδιο σημείο, το σώμα μας, το μέσα μας και τις πρώτες νοτούλες. Δεν εξετάζω ποιος ξέρει μουσική και ποιος όχι. Με νοιάζει ποιος έχει όρεξη να μπει στο παιχνίδι. Δουλεύουμε με ζεστό κλίμα, παιχνίδι, μίμηση και πολλή ενθάρρυνση. Σιγά-σιγά ο καθένας βρίσκει τη δική του θέση και συνειδητοποιεί ότι η φωνή του όχι μόνο «χωράει», αλλά είναι απολύτως απαραίτητη.
Ποια είναι η “μαγεία” όταν οι φωνές αρχίζουν να ταιριάζουν;
Είναι η στιγμή που λες Α, τώρα μιλάμε! Ξαφνικά, χωρίς να το πολυκαταλάβουμε, η ενέργεια συγχρονίζεται και ο ήχος γίνεται ένα σώμα. Εκεί νιώθεις ότι η μουσική δεν είναι πια νότες — είναι σχέση. Είναι ομάδα.
Τι θα λέγατε σε κάποιον που διστάζει γιατί “δεν έχει καλή φωνή”;
Θα του έλεγα ότι μάλλον δεν ακούμε την ίδια φωνή. Η φωνή δεν είναι κάτι έτοιμο και «σταθερό», ούτε η δική μου ήταν και από μέρα σε μέρα μπορεί και να μην είναι. Η φωνή είναι το μικρόφωνο της ψυχής, την επηρεάζουν τα πάντα. Όλο αυτό είναι ταξίδι. Η χορωδία είναι ο πιο ασφαλής και χαρούμενος τρόπος να το ξεκινήσεις. Πολλοί από τους αγαπημένους μου μαθητές ξεκίνησαν με μηδενική αυτοπεποίθηση στη φωνή τους, χαμηλή ένταση, συστολή, άγχος. Τώρα δεν τους σταματάς! Αν έχεις περιέργεια, διάθεση και λίγη τόλμη, το υπόλοιπο το βρίσκουμε μαζί.
Πληροφορίες για την παιδική χορωδία θα βρείτε ΕΔΩ.
