86χρονη γιαγιά κληρονόμησε 1 εκατομμύριο και το μοίρασε σε…

Κληρονόμησε 1 εκατομμύριο: Μια ηλικιωμένη γυναίκα από την Σερβία έδειξε παραδειγματική συμπεριφορά όταν κληρονόμησε 1 εκατομμύριο ευρώ. Η ιστορία και οι πράξεις της θα σας αφήσουν με το στόμα ανοιχτό.

Η Marija Zlatic ηταν πολύ φτωχή. Ζούσε σαν ερημίτης σε ένα μικρο χωριό της Σερβίας. Η ίδια ζούσε κατά κύριο λόγο χάρης τους γενναιόδωρους γείτονες της. Οι γείτονες την φρόντιζαν και την βοηθούσαν χωρίς να ζητούν ποτέ τίποτα σε αντάλλαγμα.

Η ιστορία της ξεκινάει το 1956 όταν η ίδια κι ο σύζυγός της, ο Momcilo, μετακόμισαν από τη Σερβία στην Αυστραλία. Εκείνη ασχολούταν με τα οικιακά κι ο σύζυγός της ήταν ξυλουργός σε ένα εργοστάσιο. Η μητέρα της Marija αρρώστησε βαριά κι έτσι εκείνη αποφάσισε να γυρίσει πίσω στη Σερβία για να τη φροντίσει. Στην αρχή το ζευγάρι κρατούσε επαφές και έδειχναν όλα καλά μεταξύ τους. Όταν ομως η μητέρα της Marija πέθανε και η ίδια δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω στον σύζυγο της τότε το ζευγάρι χώρισε.

Η ίδια ζούσε για πολλά χρόνια μόνη της και συνταξιοδοτηθηκε. Η σύνταξη της ηταν το θλιβερό ποσό των 150 ευρό τον μήνα. Έτσι η ίδια δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα μόνη της. Ευτυχώς οι γείτονες της την βοηθούσαν και την είχαν σαν να είναι μέλος της οικογένειας τους.

Είχε άλλα σχέδια στο μυαλό της

Κάποτε η Marija είχε πληροφορηθεί ότι ο σύζυγός της είχε ξαναπαντρευτεί με μία άλλη γυναίκα. Λίγα χρόνια αργότερα πληροφορήθηκε και για το χαμό του. Η μεγαλύτερη έκπληξη όμως ήταν όταν την ενημέρωσαν πως ο αποθανών πρώην σύζυγός της, της είχε αφήσει κληρονομιά ένα αστρονομικό ποσό ύψους 1.200.000 ευρώ!

Αρχικά όλοι πίστευαν πως η ίδια θα αγοράσει ένα καινουριο πλουσιοπάροχο σπίτι και πως θα τους ξεχάσει όλους. Θα μπορούσε να έχει και μια οικιακή βοηθό για τις καθημερινές της ανάγκες. Η γριούλα ομως δεν είχε κάτι τετοιο στο μυαλό της.

Η ίδια είχε στο μυαλό της να δείξει την απέραντη ευγνωμοσύνη της απέναντι στους γείτονες και συγχωριανούς της. Έτσι λοιπόν, αποφάσισε να δώσει όλα της τα χρήματα σε αυτούς τους ανθρώπους.

“Δεν χρειάζομαι χρήματα. Μου αρκεί να έχω ψωμί, νερό και ξύλα για το τζάκι, ώστε να μπορώ να έχω ζέστη το χειμώνα », δήλωσε η Marija. “Εκεί που σύντομα θα πάω, δε μου χρειάζονται χρήματα, οπότε τα έδωσα σε ανθρώπους που τα άξιζαν και τα είχαν ανάγκη. Αυτοί τα χρειάζονται περισσότερο από ‘μένα.”

Η αξία των ανθρώπινων σχέσεων είναι κάτι που δεν μπορεί να αγοραστεί με χρήματα. Αυτό η Marija το κατάλαβε και μέσα από τις πράξεις της αποφάσισε να κρατήσει σχέσεις με τους ανθρώπους που την βοήθησαν παρά να απομονωθεί με τον πλούτο που της ήρθε ουρανοκατέβατος.