Δύσκολες εποχες να ζεις,καλές εποχές για να αγωνίζεσαι

Η θερμοκρασία έχει φτάσει στο ζενίθ της και τα αυτοκίνητα τριγύρω τρίβονται με τις γόμες τους πάνω στο πυρακτωμένο οδόστρωμα. Στην άκρη του δρόμου σαστισμένος, παρατηρώ την ακατάπαυστη ροή τους και σκέφτομαι πως στην εποχή της κρίσης που βιώνουμε, ίσως να μην δικαιολογείται η έντασή της. Αυτομάτως μου έρχονται συνειρμικά στο μυαλό διάφορες φράσεις πολιτικάντηδων, πως η κρίση δεν είναι ουσιαστική, αλλά φαινομενική, θέτοντας ως παραδείγματα την νυχτερινή διασκέδαση που δεν έχει εκλείψει και την αποφυγή χρήσης των μέσων μεταφοράς. Ένα ρίγος διαπερνά το σώμα μου, και με έντονη νευρικότητα συνεχίζω να περπατώ με γρήγορο διασκελισμό προς άγνωστη κατεύθυνση. Τριγύρω μου τοίχοι γεμάτοι με συνθήματα αντιπολιτευτικά. Η μπογιά τους έχει ξεφτίσει, μάλλον σαν την θέληση των δημιουργών τους. Κοντοστέκομαι σε ένα ερειπωμένο κτίριο. Πρέπει να είναι κάποιο παλιό ξυλουργείο, γιατί μέσα από την ρημαγμένη πόρτα ξεπροβάλλει μια σκουριασμένη και αραχνιασμένη πριονοκορδέλα. Καταγής χαρτιά, σκουπίδια και σύριγγες αποδεικνύουν ότι ένας πάλαι ποτέ ζωντανός χώρος εργασίας έγινε ακόμα ένα κατάλυμα κίβδηλων ονείρων. Μπροστά από τις ρυτίδες που σχημάτισε ο χρόνος στον τοίχο υπάρχει η επιγραφή με τεράστια κόκκινα γράμματα: «Μη γεμίζετε τους ανθρώπους, αν σκοπεύετε να τους αδειάσετε»! Το ευφυολόγημα επιβεβαιώνει λίαν εμφατικά πως ο σκόρος της απάνθρωπης πλευράς του ψυχισμού μας κατατρώει καθημερινά εμάς τους ίδιους, τα δικά μας παιδιά.

 

Βγαίνοντας από το κτίριο και βαδίζοντας κατά μήκος της συνοικίας παρατηρώ αρκετά εγκαταλελειμμένα καταστήματα και θυροκολλημένα πωλητήρια. Οι σφυγμοί μου δυναμώνουν και ο θυμός μετατρέπεται σε φωτιά που είναι έτοιμη να ξεσπάσει. Το ενοχικό μου συναίσθημα για τα τόσα χρόνια απραξίας αρχίζει να με καταπνίγει. Με σφιγμένη γροθιά περπατώ προς το τέλος του δρόμου. Αυτό θα είναι και το τέλος της δικής μου νιρβάνας στο σημερινό οικονομικό μας πόλεμο. Ψάχνοντας μια έξοδο διαφυγής από τους συνειδησιακούς μου κυκλώνες μονολογώ: «Ένας εφιάλτης μπορεί να σε κάνει να πεθάνεις τη νύχτα, ένα όνειρο μπορεί να σε κάνει να ζήσεις την μέρα, αλλά, όταν το όνειρο γίνεται εφιάλτης, σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να ξυπνήσεις.»

 

Δημήτρης Πετρούνιας
Εκπαιδευτικός – Ψυχολόγος

 

Πηγή: animartists.com