ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ: Ο πολιτικός & επιχειρηματικός κόσμος του Πειραιά να τιμήσει τη μνήμη του Στέλιου!

…του Σαράντου Ευσταθόπουλου, Εκδότη Piraeus Press

Ο πρόωρος και ξαφνικός χαμός του Στέλιου Σκλαβενίτη έχει συγκλονίσει πραγματικά τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας και ιδίως την πειραϊκή κοινωνία, από όπου και ξεκίνησε η αυτοκρατορία της οικογένειας Σκλαβενίτη.

Είναι πολύ δύσκολο να μιλάς ή να γράφεις για έναν άνθρωπο που έχει φύγει πολύ πρόσφατα από τη ζωή και ακόμα πιο άχαρο, να ζητάς δημόσια τα αυτονόητα…

Το να τιμούνται δηλαδή πρόσωπα και οικογένειες που έχουν προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο… όταν βρίσκονται εν ζωή!

Η δική μου άποψη είναι αυτή και ας διαφωνούν αρκετοί.

Τιμάς τον άλλον όταν είναι εν ζωή για να μπορεί και ο ίδιος να νιώσει τη χαρά και την ικανοποιήσει ότι αυτό που προσέφερε έπιασε τόπο!

Και βέβαια δεν αναφέρομαι σε τυπικές βραβεύσεις ή διακρίσεις, αλλά σε πρωτοβουλίες με σημειολογικό χαρακτήρα, όπως η ονοματοδοσία ενός δρόμου ή ενός κτιρίου ή μιας  εκδήλωσης που έχει καταστεί θεσμός.

Αυτή είναι άλλη κουβέντα όμως…

Το θέμα είναι τι κάνουμε σήμερα, μετά την ξαφνική απώλεια του Στέλιου Σκλαβενίτη, γόνου της μεγάλης επιχειρηματικής οικογένειας Σκλαβενίτη, η οποία ξεκίνησε την αυτοκρατορία της από ένα μικρό μπακάλικο στον Πειραιά.

Και επειδή δε μου αρέσει να αρκούμαι σε διαπιστώσεις, πάρα θέτω συγκεκριμένες προτάσεις:

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ:

  • Άμεσα ο Δήμος του Πειραιά να προβεί σε ονοματοδοσία δρόμου της πόλης εις ανάμνηση του Στέλιου Σκλαβενίτη, του πατέρα και του θείου του, πλησίον του αγαπημένου τους καταστήματος στα Καμίνια (Πειραιώς).
  • Άμεσα τα Επιμελητήρια του Πειραιά, από κοινού να λάβουν απόφαση για ονοματοδοσία μιας αίθουσας των κεντρικών κτιρίων τους, εις ανάμνηση του Στέλιου Σκλαβενίτη, του πατέρα και του θείου του.
  • Άμεσα ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιά να θεσμοθετήσει βραβείο «Στέλιος Σκλαβενίτης» εις ανάμνηση του Στέλιου Σκλαβενίτη, του πατέρα και του θείου του.

Μπορεί προσωπικά να έχω ασκήσει σκληρή κριτική στην επιχείρηση «Σκλαβενίτης», κυρίως για τα ατυχήματα που έχουν προκληθεί στο κατάστημα της Χατζηκυριακού – και δικαίως θεωρώ ότι ασκήθηκε αυφή η κριτική – αλλά το γεγονός αυτό δεν αναιρεί κάτι που αποτελεί κοινή ομολογία.

Ότι δηλαδή οι εργαζόμενοι της επιχείρησης αποτελούσαν μια μεγάλη οικογένεια για την οικογένεια Σκλαβενίτη.

Όπως επίσης κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει της πατριωτική τους στάση να κρατούν τα σούπερ μάρκετ τους κλειστά τις Κυριακές.

Και σε καμιά περίπτωση δε θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει το επιχειρηματικό μέγεθος της οικογένειας Σκαβενίτη, αλλά και τη συνεισφορά τους στο κοινωνικό σύνολο, την οποία οι ίδιοι φρόντιζαν να μη δημοσιοποιούν ποτέ.

Θέλω να ελπίζω ότι τόσο η Δημοτική Αρχή Πειραιά όσο και ο Επιχειρηματικός κόσμος του Πειραιά θα τιμήσουν την οικογενεια Σκλαβενίτη, όπως αρμόζει σε μια ξεχωριστή και άκρως επιτυχημένη ελληνική επιχείρηση, η οποία ξεκίνησε από το μεγάλο λιμάνι και κατέκτησε όλη την Ελλάδα!

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του, ιδίως δε στα 4 παιδιά του τα οποία θα πρέπει να αισθάνονται ιδιαίτερα υπερήφανα για τον πατέρα τους, αλλά και στα δυο του αδέλφια που καλούνται να συνεχίσουν την «οικογενειακή αυτοκρατορία» σε πολύ δύσκολους και απαιτητικούς καιρούς.

Για εμάς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, μόνο τυχαία δε θεωρείται η «αναχώρηση» εις τους ουρανούς εν μέσω τέτοιων Αγίων ημερών.

Καλό Παράδεισο στον Στέλιο Σκλαβενίτη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

ΠΕΝΘΟΣ στον Πειραιά – Δείτε ποιος ήταν ο Πειραιώτης Στέλιος Σκλαβενίτης